Me rastin e ditës së GjysmëPavarësisë, e sjellim sot të plotë fjalimin e Ismail Qemalit të mbajtur më 28 Nëntor 1912 në ngjarjen e madhe të ngritjes së flamurit më të bukur në botë dhe shpalljes së GjysmëPavarësisë së Shqipërisë në Vlorë.
Nëse vlerësoni gazetarinë tonë të pavarur, na mbështetni me një "kafe" simbolike për të mbajtur Mekuli Press të lirë nga çdo ndikim!
â MbĂ«shtete sot MekuliPress. Ruaje tĂ« vĂ«rtetĂ«n shqiptaređđđ€đźđ„đąđđ«đđŹđŹ đŁđź đŹđŁđđ„đ„ đđŁđđ„đąđŠđąđ§ đšđ«đąđ đŁđąđ§đđ„ đđÌ đđŹđŠđđąđ„ đđđŠđđ„đąđ
– Oh! Sa tĂ« lumtur qĂ« e ndiej vehten sot, qĂ« shoh, kĂ«tu nĂ« VlorĂ«, kaqĂ« burra ShqipĂ«tarĂ« tĂ« mbledhur tok, tuke pritur me kureshti e padurim pĂ«rfundimin e kĂ«saj mbledhjeje historike, pĂ«r fatin e Atdheut tonĂ« tĂ« dashur. Plot me gaz e me lot ndĂ«r sy, nga mallĂ«ngjimi, pra, po dal kĂ«tu para jush qĂ« tâju gĂ«zoj me sihariqin e madh, se sot, edhe kĂ«tĂ« minutĂ«, Kongresi çpalli mĂ«vehtĂ«sinĂ« e ShqipĂ«risĂ«, tuke lajmĂ«ruar gjithĂ« botĂ«n mbarĂ« pĂ«r kĂ«tĂ« punĂ« e duke mĂ« ngarkuar mua kryesinâ e qeveris sĂ« pĂ«rkohshme tĂ« ShqipĂ«risĂ« sĂ« lirĂ«.
Porsi Ă«ndĂ«r mĂ« duket ky ndryshim i madh i vendit tâonĂ«, qĂ« hoqi e voi tĂ« zezat e tĂ« lirit pesĂ«qind vjet me radhĂ« ndĂ«nĂ« sundimin turk, por qĂ« tani nĂ« kohĂ«t e fundit, ishte gati tĂ« jepte shpirtin pĂ«rgjithĂ«njĂ«, tĂ« shuhej e tĂ« çfarrosej krejtĂ«sisht nga faqia e dheut, kĂ«jo ShqipĂ«ri, qĂ«, dikur, shkĂ«lqente nga trimĂ«rija e pashoqe e bijve tĂ« saj; kjo ShqipĂ«ri, qĂ« kur i kĂ«rcĂ«nohej rreziku EuropĂ«s nga pushtimet e TurqisĂ«, ndĂ«nĂ« kryetrimin e pavdekur tĂ« saj, SkĂ«nderbejnĂ«, u bĂ« porta e hekurtĂ« kundra sulmeve mĂ« tĂ« tĂ«rbuara tĂ« sulltanĂ«ve mĂ« tâegĂ«r qĂ« ka pas Turqija.
MirĂ«po, desh Zoti, qĂ« me punĂ«n, me trimĂ«rinĂ« dhe guximin e pashoq tĂ« ShqipĂ«tarĂ«vet, sot e tutje tĂ« marrin fund mjerimet dhe vuajtjet e Atdheut tâonĂ«, sepse, kĂ«tu e kĂ«shtu, jemi tĂ« LIRĂ tĂ« PAVARUR dhe MĂVEHTE, prandaj: qeshni e gĂ«zoni!
PĂ«r tâia arrijtur kĂ«saj dite tĂ« bardhĂ« e tĂ« madhe, na ka ndihmuar gjaku i dĂ«shmorĂ«vet dhe puna e vlefshme e patriotĂ«ve tâanĂ« dhe e tĂ« gjithĂ« shokĂ«ve qĂ« muarrnĂ« pjesĂ« nĂ« kĂ«tĂ« mbledhje dhe e tĂ« gjithĂ« juve, qĂ« tani po ju gufon zemĂ«ra nga gazi i madh qĂ« ndieni; mirĂ«po mbledhja si mĂ« plak qĂ« jam, mâa ngarkoi mua Ngritjen e shĂ«njtĂ« tĂ« shĂ«njĂ«s tâonĂ« KombĂ«tare, tĂ« flamurit tâonĂ« tĂ« Ă«ndĂ«rruar e tĂ« dashur (nxjerr Flamurin, tĂ« cilin e ka tĂ« vendosur nĂ« njĂ« shtizĂ« hekuri, natyrisht tĂ« vogĂ«l, dhe tĂ« pshehur nĂ«n pallto dhe passi e mba njĂ« sekondĂ« nĂ« dorĂ« e ngul nĂ« shtyllat e ballkonit. ShqiptarĂ«t, posa e shohin Flamurin thĂ«rrasin me gĂ«zim e me zĂ« tĂ« lartĂ«: RroftĂ« Flamuri, RroftĂ« ShqipĂ«rija e LirĂ«).
Ja, pra, ky është Flamuri Ynë i kuq e me shqiponjën dykrenare të zezë në mest.
Dhe tani, tĂ« gjithĂ« bashkĂ«, si njĂ« trup i tĂ«rĂ« dhe i pandarĂ«, le tĂ« punojmĂ« pĂ«r tâa mburuar, pĂ«r tâa pĂ«rparuar e pĂ«r tâa qytetĂ«ruar si i ka hije AtdhenĂ« tâonĂ« tĂ« LirĂ«.
Tuke pĂ«rfunduar, sâmĂ« mbetet gjĂ«, veçse tâi drejtoj njĂ« lutje Zotit tĂ« Madh, qĂ«, bashkĂ« me bekimet e Tij qĂ« i lipij tĂ« na japĂ« pĂ«r tĂ« qenĂ« tĂ« denjĂ« tĂ« kĂ«saj dite, tĂ« pranojĂ« qĂ« kĂ«tej e tutje tĂ« jem unĂ« dĂ«shmori mĂ« i parĂ« i Atdheut, ashtu siç pata nderin dhe fatin qĂ« tĂ« jem i pari ta puth e ta bĂ«j tĂ« valvitet i LirĂ«.
đđđđđđđ đ đđđÌ, đâđđđ đđđđÌ đâđđđÌ đđÌ đđđđÌ.
đčđđđđđÌ đđđđđđđ!
đčđđđđđÌ đșđđđđđÌđđđđ!
————————
đșđđđđđ đđđ đđđ
đđđđđ đ đŽđđđđđđ·đđđđ:
Pas shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë, armiqtë sulmuan egërsisht nga çdo anë: serbët, malazezët, bullgarët, grekët dhe osmanët dogjën, shkatërruan dhe masakruan popullin shqiptar. Tokat tona u copëtuan, ndërsa gjysma e kombit mbeti jashtë Shqipërisë londineze.
Gjak, dhimbje dhe sakrifica mbushën një shekull të tërë. Vetëm pas 100 vjetësh luftë e kryengritje të përgjakshme, Kosova nisi të bëhet Shqipëri.
Ka ende shumë për të bërë. Por një gjë është e sigurt: ne nuk ndalemi!