Fatmir Brajshori-Tushi
Nëse besoni te gazetaria e pavarur, na mbështetni sot me një "kafe" simbolike. Çdo kontribut na ndihmon ta mbajmë Mekuli Press të lirë, të pavarur dhe pa asnjë ndikim.
☕ Kliko dhe mbështete MekuliPress. Ruaje të vërtetën shqiptare.Për Intelektualin Fjala është ekzistencializëm! Për shkrimtarin, mos shkruarja e realitetit është dënim i realitetit. Është detyrë e tij që të flasë kur të gjithë heshtin dhe të heshtë kur të tjerët flasin pa pra.
E, me këtë shkrim – Requiem, do flasë, për revolucionarin Behajdin Allaqin, sado pak sipas detyrës sime si intelektual dhe shkrimtar, por edhe si akterë i ilegales së kohës.
Po e bëj këtë gjë ngaqë nuk dua të vras realitetin tim, sepse jeta ime pastaj do të jetë një disfatë absolute.
Meqë disfatën s’e kam pranuar asnjëherë as sfidat që sjellë jeta, do të sjellë, në rikujtesë një ngjarje të kohës dhe një ilegal të kohës, i cili shquhej për vërshtrimet e tija, jo vetëm politike por, edhe ato letrare, fillozofike etj.
Ndodhitë e së kaluarës nuk duhet t’i paraqesim si forcë të huaj por, si forcë tonën – të brendshme. Të shkruash për një Intelektual, profesor, dhe për një militantë të ilegalës, për disa që kanë “rrëshqitur gjatë rrugëtimit në valë të gabuara” s’kanë vlerë, për disa është e vështirë e për disa të tjerë është krenari. E vështirë ngaqë njëra palë nuk të akcepton dhe krenari ngaqë pala tjetër ka akcepte të njëjta me këto vështrimet e mia…
Sa i përket jetës dhe veprimtarisë së Behajdin Allaqit!
Këtu nuk mund ta përshkruaj dialektikën e vërtetë për fundin e një revolucionari, patrioti, atdhetari dhe militanti të LPRK-ës (sipas meje) siç ishte Behajdini, ngaqë nuk kam qenë akterë i ngjarjes së fundit të jetës së tij.
Pra, me këtë shkrim synoj që të mos vëhem në rolin e subjektives apo edhe të objektives. Këtu më duket që subjektivja e ruan në vete objektiven për çastet e fundit të jetës së Behajdin Allaqit; qoftë ai fund në betejë me armikun e jashtëm apo edhe me armikun e brendshëm.
Këtë gjë mund ta shpjegoj e ardhmja!
Behajdin Allaqin – gjatë veprimtarisë sime, e kam takuar shumë rrallë, ngaqë ai vepronte në Këshillin e Rrethit për Prizren, dhe më vonë në Këshillin Rajonal të Prizrenit, ndonëse ishte edhe anëtar i Komitetit Drejtues të LPRK’së. Pak më shpesh, jemi takuar gjatë kohës kur në Kosovë zhvillohej aksioni për Pajtimin e Gjaqeve. Po ashtu ai, ishte mjaftë aktiv me shkrime analitike në gazetën “Rruga e Lirisë” dhe nëse e kam mbajtur mirë në mend, edhe në gazetën “Bashkimi”, që asokohe dolën vetëm nëntë numra. Por ishte e pamundur të mos e takoje atë, në takimet dhe në Mbledhjeve tona të mëdha… Një motër e tij ishte e fejuar (më vonë e martuar) për një djalë që e kisha në fqinjësi, shok fëmijërie dhe i cili për pak kohë ishte i organizuar në ilegale…
Mbledhja e Tretë e Përgjithshme e LPRK’së që u mbajt në Ujëmir të Klinës (në tetor 1991), për shumë çka ishte e dështuar! Nga ajo Mbledhje doli një Kryesi, e cila më vonë bëri përpjekje, që LPRK-ën ta largoj në mënyrë perfide nga politika dhe që militantët e saj, t’i çorientonin dhe t’i bindnin për t’u angazhuar nëpër partitë politike legale… Këtë ide e propagandonin Gani Syla (që doli si udhëheqës dhe i cili ashtu shpejt siç u zgjodhë edhe më shpejt u largua), Hydajet Hyseni, Mehmet Hajrizi, Ali Lajçi etj. Ata pastaj, e braktisën LPRK-ën, ani pse në Mbledhjen e Tretë të Përgjithshme, erdhën, dhe u zgjodhën në pozita drejtuese. Ikën dhe të gjithë u anëtarësuan në LDK-ë, dhe madje morën edhe funksione prijëse në këtë Parti…
Në këtë kohë, LPRK-ja u gjetë para një situate të re!
Për këtë arsye, në vitin 1993 u vendos që të kontaktojmë me militantët e radhëve të organizuar, për ta riorganizuar LPRK-ën brenda vendit, ngase ajo ishte në mjegullnajë, pas goditjes që mori nga akterët e lartëpërmendur.
Përpos celulave të Këshillit Rajonal të Prishtinës, ku bënte pjesë edhe celula e Universitetit, (kryesisht ishin studentë të degës së historisë), me të cilët i mbaja unë lidhjet, të shkëputur nga baza, kishin mbetur edhe shumë ilegalë tjerë të LPRK-ës, të cilët e kërkonin riorganizimin.
Ishin pashkët e vitit 1993.
Në Prill të atij viti, te kafeja “Kodra” erdhën me makinë, Dani, Sahit Berisha, Mustafë Krasniqi, më morën dhe u nisëm për Kërçovë… Takimi ishte në Gostivar.
Në Gostivar, takuam ca nga ata që duhej të vinin në Mbledhjen për Organizim dhe Ri-organizim të LPRK-ës.
Përse quhej kështu – Mbledhje për Organizim dhe Riorganizim?!
Sepse në atëkohë, LPRK-ja, thuaja se fare nuk ekzistonte brenda vendit, dhe ishte imperativ i kohës, që ajo t’i riaktivizojë të gjitha strukturat, me qëllim të përgatitjeve për luftë të armatosur, ngaqë situata në rajon ishte e tillë, kishte nisur lufta në Kroaci dhe më pastaj në Bosnje …
Në Gostivar, unë dhe “Bejta”, ndejtëm deri vonë ngaqë duhej t’i informonim pjesëmarrësit për rrugën që do të merrnin… Nuk dua të përshkruaj tani çdo detaj, mjafton të themë se, Luboteni ishte veshur me qeleshe (borë) të bardhë, teksa në qytetin e Gocës së Tivarit, rrezet e diellit gudulisnin fytyrat tona të zbehura nga pasojat e një dimri të gjatë dhe të egër…
Në mbrëmje, unë dhe Ramadan Avdiu ishim të fundit që mbërritëm atje. Aty pothuajse të gjithë të pranishmit i njihja dhe më njihnin…
Mbledhja Konsultative zgjati tërë natën dhe të nesërmen gjerë në mbrëmje, me një pauzë të vogël gjumi…
U diskutua për të gjitha çështjet!
Mbledhja i shpalli të pavlevshme të gjitha vendimet e Mbledhjes së Tretë të Përgjithshme!
Mbledhjes ngjyrë dhe jehonë me diskutimet e tyre, i dhanë: Xhavit Haziri dhe Behajdin Allaqi.
Nga të gjithë ne, më së shumti foli, analizoi, diskutoi dhe propozoi Behajdini… Nga diskutimet dhe ndërhyrjet e Behajdinit mund të veçohen:
– organizimi i mirëfilltë i Organizatës dhe
– Liria!
Gjatë diskutimit, Behajdini fliste për realitetin e shoqërisë sonë gjatë epokave historike. Ai kur diskutonte ishte i sigurt në opinionin e tij.
Me një fjalë diskutimi i tij kryesor u fokusua në situatën nëpër të cilën po kalonte Kosova përgjithësisht, dhe rolin e organizatës në përballimin e kësaj gjendje në veçanti. Ai i inspiruar nga një teori e përgjithëshme bëri një analizë reale të situatës.
Në fund të punimeve Mbledhja Konsultative mori vendimet,
që;
– të organizohet dhe Riorganizohet LPRK-ja,
– të formohet një Këshill, i cili do t’i vizitoj të gjitha Rrethet dhe celulat ekzistuese dhe pas gjithë kësaj,
– të shkohet në Mbledhje të Katërt të Përgjithëshme…
U bënë propozimet për Këshillin e Organizimit dhe Riorganizimit…
U propozua edhe Behajdin Allaqi dhe mbledhja e miratoi këtë propozim…
Dhe këtu ndodhi një gjë e papritur, s’paku për mua…
Pjesëmarrësi në mbledhje H.TH (Hashim Thaçi), i cili tërë kohën kishte heshtur (as edhe një herë s’kishte diskutuar), e kërkoj fjalën! Dhe kur e mori fjalën, e sulmoi Behajdinin me fjalët më të rënda… Ai kërkoi nga pjesëmarrësit, që të mos zgjedhet në Këshill një njeri (duke aluduar në Behajdinin) i cili ka lidhje me UDB’ën, një njeri i cili në Këshillin e tij e ka të anëtarësuar një Shaban Sh., i cili qenka njeri i sigurimit serb!
“Si mundet një njeri që është i dyshimtë, të zgjedhet në organe të Lëvizjes?” – pyeti ai.
Për mua personalisht ndërhyrja e tij ishte dogmatike, dalluese si e shtyrë nga dikush tjetër, e që tingëlloj si eleminuese dhe shpifëse.
Ne të tjerët heshtëm karshi akuzës që po dëgjonim…
Behajdini më vonë bëri një “autokritik”, duke u shfajësuar që atë iks -ypsylon personin, e kishte anëtarësuar në Lëvizje, me rekomandim të shokëve dhe se ai, nuk kishte mundësi të dinte se cili ishte i infiltruar… Vlen të theksohet që personi me emrin Sh.Sh., kishte qenë pjesëmarrës i Mbledhjës së Tretë të Përgjjithëshme, që u mbajt në Ujëmir të Klinës…
Unë personalisht asgjë – as një pikë e presje, – nga ajo që u tha për Behajdinin – aty për aty – nuk e besova.
Behajdini u tërhoqë si anëtar i propozuar për Këshill të Organizimit dhe Riorganizimit të LPRK-ës, Këshill që merrte për obligim, të caktonte delegatët për Mbledhjen e katërt të Përgjithëshme, dhe në vend të tij, për befasinë time, u propozua pikërisht Personi “H.TH”, që e sulmoj Behajdinin si të “dyshimtë”!!!
(Në Kollare nuk ishte kjo zënka e vetme… Më herët, gjatë punimeve të natës së parë edhe Ahmet Haxhiu bëri një sërë kritikash në adresë të “shokëve” të LPRK-ës, dega jashtë vendit, dhe herë-herë situata në mes tij dhe atyre që kishin ardhë nga mërgata acarohej dukshëm!)
Mbledhja përfundoj dhe Këshilli mori për detyrë që të sqaronte punën e Behajdinit dhe të infiltruarin Shaban Sh. (siç u tha) në radhët e LPRK-ës për Prizren… Meqë në atë Këshill ishte H.TH., i cili akuzoj rëndë Behajdinin, më thoshte mendja që nuk do t’ketë sqarim të drejtë dhe real… Kurrë më parë dhe as më vonë nuk është dhënë një sqarim, nga këta të Këshillit, për akuzat drejtuar në adresë të Behajdinit. Kam menduar që në Mbledhjen e katërt do të kemi një raport, por një gjë e tillë nuk ndodhi…
***
Në Mbledhjen e Katërt të Përgjithëshme që u mbajt në Prishtinë (më 26 – 27 korrik 1993), e ku u morë vendimi për Formimin e Ushtrisë, që të kalohet në aksione të armatosura dhe të shkurtohet emërtimi i LPRK’së në LPK, Behajdin Allaqi nuk mori pjesë, dhe kjo më kishte befasuar asokohe… Jo vetëm Behajdini por, në Mbledhje nuk ishte asnjë delegatë i rajonit të Prizrenit…
***
Isha në redaksinë e “Zërit të Kosovës”, në Aarau të Zvicrës, disa vite më vonë (në vitin 1998) kur, fillimisht mora lajmin se, Behajdin Allaqi ishte “arrestuar”!
Një gjë e tillë më kishte befasuar!
S’mund ta besoja!
Pastaj ndodhi befasia tjetër.
U tha: “Jo nuk ishte arrestuar por, është vrarë në betejë me armikun”!
Nuk dija – cilin lajm të besoja?!
Për mua, si nga lajmi i parë si nga i dyti, Behajdinin e nxirrja si dëshmor kombi, ngase si të tillë e njihja!
Fillova të mendoj, se mosmarrëveshjet e Mbledhjes së Kollares (prill 1993) nuk ishin sçaruar deri në fund, dhe këtu kemi sërish të bëjmë me një viktimë!
Rënja e Behajdinit në luftë me armikun ishte e pritur! Nuk mund të ndodhte ndryshe!
Ndërkaq rënja e tij në luftë me armikun e brendshëm nuk duhej të ndodhte!
/Shkrim i publikuar më 18 mars 2016/