Ish-anëtari i Gjykatës Kushtetuese, Kadri Kryeziu, ka reaguar ashpër pas debatit mbi vendimin e fundit të Kushtetueses lidhur me konstituimin e Kuvendit.
Nëse vlerësoni gazetarinë tonë të pavarur, na mbështetni me një "kafe" simbolike për të mbajtur Mekuli Press të lirë nga çdo ndikim!
☕ Mbështete sot MekuliPress. Ruaje të vërtetën shqiptareNë një postim të gjatë në Facebook, ai thotë se po tentohet të manipulohet opinioni publik me interpretime absurde, duke pretenduar se shumica parlamentare është e detyruar të votojë kandidatin e Listës Serbe.
Kryeziu e quan këtë qasje “mungesë atdhedashurie” dhe “padituri juridike”, duke theksuar se kushti prej 61 votash është substancial dhe nuk mund të anashkalohet me vendim gjykate.
Postimi i plotë:
Kur kazani hidhet në aksion
Kazanistët po na thonë: vendimi i Gjykatës “e rregullon situatën” vetëm kur serbët e nominojnë një kandidat, por shumica shqiptare nuk e voton. Pra, sipas tyre, shumica patjetër duhet ta votojë kandidatin e Listës Serbe.
Ky është absurditet.
Kjo është mungesë atdhedashurie (sepse Zot e kanë donatorin) dhe mungesë e theksuar njohurish juridike.
🔹 Kushti i 61 votave nuk është dekorativ – është substancial. Gjykata mund të rregullojë procedurën, mund të përcaktojë kujt i takon nominimi. Por askush, asnjë gjykatë në botë, nuk mund t’i detyrojë deputetët si të votojnë.
🔹 Kujtoni rastin e Albulena Haxhiut: edhe ajo ishte kandidate për Kryetare të Kuvendit. Por nuk mori 61 vota dhe u tërhoq. Mutatis mutandis – e njëjta logjikë vlen edhe për nënkryetarët. Vullnet politik duhet. Pikë.
Çfarë po kërkojnë “mercenarët” e Kazanit është në fakt rishkrim i Kushtetutës: që votimi për nënkryetarët të bëhet formalitet, pa shumicë absolute, pra pa sovranitet të shumicës.
E vërteta është kjo: kushti prej 61 votash nuk kalohet me urdhra gjykate, por vetëm me vullnet politik.
Dhe nëse Lista Serbe do që kandidati i saj të marrë vota, rruga është shumë e thjeshtë:
👉 të tregojë respekt minimal për Republikën e Kosovës;
👉 të distancohet nga Banjska dhe Radojçiqi;
👉 të dëshmojë se nuk është krahu politik i një organizate terroriste.
Deri atëherë, çdo pretendim tjetër është vetëm lojë fjalësh për të nënshtruar shumicën.
Ironia e fundit:
Nëse Gjykata ka nisur të japë vendime që rregullojnë vullnetin politik të shumicës, pse të mos japë edhe një vendim tjetër – ku e urdhëron Listën Serbe të distancohet nga Radoiçiqi dhe organizata e tij terroriste?