“Njerëzit” është një poezi e njohur nga Dritëro Agolli. Autori përpiqet të tregojë natyrën e vërtetë tënjerëzve, pa doreza. Poezia ndërtohet me vargje kontrasti, pra nëse vargjet ndahen dy e nga dy, mendimetnë një dyshe janë në kontrast me njëri tjetrin. Nëse autori shprehet se ka njerëz që ecin me këmbë, nëvargun e radhës tregon se ka që me këmbë të shtypën. Pra, funksioni i këmbëve është në kontrast nga njëri varg tek tjetri. Në thelb, poezia nxjerr në pah të dyja anët e natyrës njerëzore, anën e mirë dhe anën e keqe, ashtu sikurse ekziston edhe realisht.

“Njerëzit”
Ka njerëz që ecin me këmbë,
Ka që me këmbë të shtypën;
Ka njerëz që hanë bukë me dhëmbë,
Ka që me dhëmbë të mbytën.

Ka njerëz që puthen me buzë,
Ka që me buzë pështyjnë;
Ka njërëz që flasin me gjuhë,
Ka që me gjuhë të ndyjnë.

Lexo po ashtu:  Ata që urreheshin në Jugosllavi, ata që përbuzeshin në Jugosllavi, në Jugosllavinë mbretërore dhe në Jugosllavinë komuniste, mund të ishin vetëm shqiptarët

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *