MekuliPress
Ajo e deshi deri në dhimbje. Ai e tradhtoi deri në përjetësi. Por bota kujton vetëm atë- Frida Kahlo. 💔
Një histori dashurie, dhimbjeje dhe arti që sfidoi kufijtë e jetës dhe të trupit.
Frida Kahlo nuk ishte thjesht artiste. Ajo ishte një grua që e jetoi çdo plagë në mënyrën më të sinqertë të mundshme– duke e kthyer në art.
Lindi më 6 korrik 1907 në Coyoacán, Meksikë, nga një baba gjerman nga Pforzheim, Guillermo Kahlo, dhe një nënë meksikane me rrënjë indigjene dhe spanjolle, Matilde Calderón.
Në damarët e saj rridhnin dy botë të ndryshme– precizioni gjerman dhe pasioni meksikan – një përzierje që do ta përcaktonte tërë jetën dhe artin e saj.
Në moshën 18-vjeçare, Frida pësoi një aksident të rëndë me autobus, që i la dëmtime të përhershme në shtyllën kurrizore, legen dhe këmbë.
Mjekët nuk besonin se do të ecte më. Ajo kaloi muaj të tërë e shtrirë në shtrat, ku filloi të pikturojë për herë të parë.
Brusha u bë mënyra e saj për të përballuar dhimbjen.
Në pikturat e para, ajo shfaq veten. Fytyrën , trupin dhe shpirtin e vet, të ndarë midis dhimbjes dhe forcës.
Në vitin 1928, ajo takoi Diego Rivera-n, një nga artistët më të mëdhenj të Meksikës.
Ai ishte 20 vjet më i madh, i famshëm, impulsiv dhe i pasionuar pas politikës dhe grave.
Frida e adhuronte për artin, por shumë shpejt u dashurua me njeriun.
Ata u martuan në 1929, në një lidhje që do të bëhej një nga historitë më të përfolura të shekullit.
Ajo ishte 22 vjeçe, ai 42.
Një martesë që u përshkrua nga të njohurit si «midis një elefanti dhe një pëllumbi.»
Dashuria e tyre ishte e fortë, por e mbushur me tradhti dhe dhimbje.
Diego e tradhtoi vazhdimisht, madje edhe me motrën e saj, Cristina Kahlo.
Frida reagoi jo me hakmarrje, por me art.
Në pikturat e saj, si «Dy Fridat» (1939), ajo tregoi hapur kontradiktat e jetës së saj- një Fridë që qan dhe një tjetër që mban zemrën në dorë.
Ishte mënyra e saj për t’u përballur me realitetin: me dhimbjen, me trupin, me dashurinë.
«Kam pësuar dy aksidente në jetën time,»– shkroi ajo.
«Njëri ishte autobusi. Tjetri ishte Diego.»
Ata u ndanë në 1939, por një vit më vonë u rimartuan.
Për Fridën, lidhja e tyre nuk ishte thjesht martesë– ishte një bashkim shpirtëror, sado i dhembshëm të ishte.
Përmes pikturës, ajo e ruajti Diegon në çdo ngjyrë, në çdo vepër, në çdo kujtim.
Frida vuajti më shumë se 30 operacione gjatë jetës.
Dhimbja fizike dhe ajo emocionale ishin pjesë e pandashme e krijimtarisë së saj.
Në ditarin e fundit, ajo shkroi:
«Të dua më shumë se vetë dhimbjen.»
Vdiq më 13 korrik 1954, në shtëpinë e saj blu në Coyoacán, në moshën 47 vjeçare.
Në ditarin e saj gjetën fjalinë e fundit:
«Shpresoj që dalja të jetë e gëzueshme dhe që të mos kthehem më.»
Diego Rivera vdiq gjashtë vjet më vonë.
Në shënimet e fundit, ai pranoi:
«E desha Fridën më shumë se jetën vetë, por nuk dija si ta mbaja.»
Sot, Frida Kahlo është një ikonë e artit, identitetit dhe forcës njerëzore.
Ajo e jetoi dhimbjen pa maska, e pikturoi dashurinë me sinqeritet brutal dhe e ktheu jetën e saj në simbol të rezistencës femërore.
Nuk kërkoi mëshirë. Nuk kërkoi përsosmëri.
Kërkoi vetëm të tregonte të vërtetën dhe kjo e bëri të pavdekshme./MekuliPress/